Dry January kan prima werken als je er zelf iets uit wilt halen. Maar er zijn ook redenen om mee te doen die het bij voorbaat zinloos, frustrerend of zelfs contraproductief maken. Dit zijn de slechtste.
Je doet het omdat “het nou eenmaal zo hoort na december”. Als Dry January voelt als een morele resetknop na te veel wijn, borrels en kerststress, dan is het vooral een symbolisch strafmaandje. Zonder eigen motivatie wordt het aftellen tot 1 februari, met precies hetzelfde drinkpatroon daarna.
Je wilt bewijzen dat je géén probleem hebt. Meedoen om aan jezelf of anderen te laten zien dat je “echt wel zonder kunt” is een klassieke valkuil. Dan wordt Dry January een krachtmeting in plaats van een moment van reflectie. Als het vooral om bewijsdrang draait, leer je niets over je relatie met alcohol.
Je lost weinig op
Je verwacht dat één maand alles oplost. Slechter slapen, weinig energie, kilo’s erbij, vage onrust: als je denkt dat 31 dagen geen alcohol dit structureel gaat fixen, stel je jezelf teleur. Gedrag dat elf maanden is opgebouwd, verdwijnt niet door een korte pauze.
Je doet het omdat je partner of collega’s het doen. Sociale druk werkt misschien bij groepsapps, maar zelden bij gedragsverandering. Als jouw motivatie extern is, haak je mentaal al af bij de eerste lastige vrijdagmiddagborrel.
Slecht excuus
Je gebruikt het als excuus om de rest van het jaar los te gaan. Dry January als aflaat, zodat februari tot en met december weer “mag”, mist het punt volledig. Dan wordt onthouding geen bewust experiment, maar een kalendertruc.
Je maakt er een persoonlijkheid van. Alles draait ineens om niet drinken: aankondigingen, posts, zuchten over alcoholvrije wijn. Als Dry January belangrijker wordt dan waarom je het doet, slaat het door in zelfprofilering.
‘Ik mag niets’
Je doet het met tegenzin en boosheid. Als je elke dag denkt “ik mag niks” in plaats van “ik kies hiervoor”, voelt de maand als straf. Dat vergroot juist de fixatie op alcohol in plaats van die te verminderen.
Kort gezegd: Dry January werkt alleen als je het ziet als een middel, niet als doel. Zodra het gaat om schuldgevoel, bewijsdrang of sociale druk, kun je beter gewoon eerlijk zijn tegen jezelf en die maand overslaan. Dat is uiteindelijk minder schadelijk dan een slecht gemotiveerde pauze.
En als je dat dan weet, dan kun je je ook afvragen: wat heb ik eigenlijk aan een maand niet drinken?
